УДЭТ жил бүрийн намрын сард Үзвэрийн улирлаа нээдэг уламжлалтай. Энэ удаад “Тэнгэрийн хүү” жүжгийг 13 жилийн дараа шинэчлэн найруулж, үзэгчдэдээ хүргэж байна. Хүний нэгэн үеийг элээх энэ хугацаанд бид ихийг туулж, олныг мартсан ч, тэр өдрүүдийг сануулсан шинэ “Тэнгэрийн хүү” тайзнаа төрлөө, тэнцэн бослоо.
Бидний мартсаныг сануулсан, гээснийг гэмшүүлсэн “Тэнгэрийн хүү”-г жүжигчин Б.Шинэбаяр бүтээж байна. Арван гурван жилийн өмнө нумарсан хөмсөг, судас шөрмөс нь гүрэлзсэн тийм нэгэн монгол эрийг тайзнаас харж суулаа. Хурмаст тэнгэрийн хаа нэгтээгээс хуйрнан шуугих зоригт шонхор мэт тэр Модун Шаньюй бол жүжигчин Г.Эрдэнэбилэг байв.
Үндэсний хэмээн өмчирхөх аливаа бүтээлд үндэстний хэв шинжит дүр хамгийн чухал. Тэрхүү дүрийг тодруулан товойлгож чадах жүжигчин, найруулагчийн хувьд “атга алт” л гэсэн үг. Жүжигчин Г.Эрдэнэбилэг, жүжигчин Б.Шинэбаяр ч жинхэнэ монгол эр хүний хэв шинжит дүр мөнөөсөө мөн билээ.
Жүжигчин Б.Шинэбаярын баргил хоолой тайзнаас аянга мэт нүргэлж байв. Ийм л өгөгдлийг тайзны бүтээлдээ ашиглахгүй найруулагч гэж хэн байх вэ.
Хүчирхэг дуу хоолой, цуцаж няцашгүй тоглолтоороо зүрх муутнуудын өвдгийг чичрүүлэхээр нэгэн Модун Шаньюй театрын тайзыг эдгээр өдрүүдэд эзэгнэж байна.
Дурлалын ханхүү гэнэн хонгор Ромео хөвгүүн хэдийнээ эрийн цээнд хүрч жинхэнэ монгол баатар болжээ. Эх нутгийнхаа төлөө улаан цусаа урсгах тусам улайсгасан илд мэт улам чангаран хөхийх монгол зан, улангасан ноцох арслан барс мэт, уулын ширүүн хүрхрээ мэт, аадрын аянга цахилгаан мэт аатай, аагтай хүчирхэг нэгэн “Тэнгэрийг хүү”-г бүтээсэн жүжигчин Б.Шинэрбаяр жинхэнэ “Тайзны хүн” гэдгээ энэ тоглолтоороо харуулсаар байна.
А.Мөнхжин
