19-р зууны эхээр Вальзен бүжиг Герман, Австрийн олон нутагт тэр нутгийнхаа нэрээр нэрлэгдэн, янз бүрийн хувилбараар дэлгэрч байлаа. Дээд Австрид "Ландль об дер Эннс" хэмээх хэлбэр нь дэлгэрч, Ландлер гэдэг хураангуй нэрээрээ танил болжээ.
Эхэндээ Ландлерийг хүнд гуталтай хийдэг байсан ба догонцох, хавсрах, дэвсэх алхалтуудтай, гар доогуур эргэх цогц эргэлтүүдтэй бүжиг байв. Гэвч 1800 оны үед Вальзен шиг гулсалттай хурдан эргэлдэх хөдөлгөөн бүхий алхалтуудтай болж, бүжиглэх үедээ гялалзсан гутал өмсөцгөөх болов. Хэмнэл нь Вальзенгаас удаавтар байсан байна.
1870 онд Венийн вальсны минутанд 90 цохилттой, удаавтар, намбалаг хэлбэр нь Америкт хувьсан хөгжиж Бостон нэртэй болжээ. Вальсны энэ хувилбар нь эргэлдэх хөдөлгөөнүүдийг хэвээр хадгалж, хосууд алга болон ташаагаараа нийлэн бүжиглэх болж, шинэ хөдөлгөөнүүдээр баяжигдав. Бас нэгэн зүйл нэмж дурдахад, Бостоны бусад бүжгүүдээс ялгарах онцлог нь хөлөө параллель тавидагт оршино.
Вальсны одоо цагийн хэлбэрийг 1910 оны үед Англи улсад Ландлер, Бостон хоёроос үүссэн гэж үздэг. Бүжиглэгчид удаан хэмнэлийн давуу талыг ашиглан шинээр олон олон хөдөлгөөн бий болгодог нь уг бүжгийг бүжиглэх, үзэж харахад илүү сонирхолтой болгож байна.
