Гантулга:
Өөр эрийн өвөрт хэвтэж буй чамд энэ өдрийн мэндийн хүргэе
Өдөр ирэх тусам уйтай угтана өглөө бүрийг өөрөө бүгдийг эхлүүлсэн хэрнээ
Өрөвдөх сэтгэлгүйгээр үүр шөнөөр үг хэлэлгүй явсан
Өөр нэгэнрүү, Би мэдсэн аль хэдийн, чиний завгүй гэх нь олширсон
Нүднээс чинь аз жаргал биш уйтгар гунигийг олж харсан
Би ямар гав дөнгө бишдээ чи чөлөөтэй
Үнэхээр жаргалийн садаа байсан бол өршөө
Би мэднэ, Тэр чиний биеийг л худалдаж авсан
Чиний сэтгэл энд чи өөрийгөө хуурхийг л хүснэ
Чамгүйгээр гэлдэрч, чамгүйгээр амьдарч сурна
Чанга юманд мансуурна чанх өөдөөс чинь биш холоос харна
Зам тавьж өгий чамайг жаргаах залууд
Заавал би энэ бүхэнд ялагч байх албагүй
Чи өөрийн сонголтоо хийсэн одоо нэмэргүй
Зөвхөн аз жаргал хүсээд салах нь нэрэнд хиргүй
Цэцэ:
Энэ дэлхий дээрхи бүх хүн ядуу байсан бол
Хайр сэтгэл хамгийн гол….
Тэрбумын үнэтэй төмөр хөлгөнд суухдаа
Тансаг даашинзтайгаа миний өмнө буухдаа
Юунд намайг ширтээв чи өрөвтөж үү? хайрлаж уу?
Би баян байсан бол намайг хаях байснуу?
Хэрэв намайг хайрлавал хоосон хонохоос айсан уу?
Мэдээд хайр идээд ходоод цадахгүй
Мэдсээр байж амьд хүнийг би лав ингэж чадахгүй
Ганц амьдрах амьдралийг минь чи надаас дээрэмдсэн
Мөнгө надаас хайраас бүхнээс үнэтэйг мэдсэн
Дутуу алсан жоом шиг өдөр шөнөгүй тарчилна
Тэнэг зүйл бүү хий намайг харвал зайлсхий
Түүний оронд түрүйвч хараад дотуур өмдөө тайлс хий
Энэрэл:
Нэг зүйлийг асууя болхуу?
Яах гэж харсийн яах гэж ярисийн?
Гон бие гозон толгой мөрөөрөө мөлхөж байсийн
Юун хайр сэтгэл юун хайр сэтгэл
түүнийг чөтгөр ав чамайг ч бас
Тиймээ би хов хоосон сэтгэл ч үгүй чармай шалдан
Хармайг минь шалга гэрийн түлхүүрээс өөр зүйл үгүй
Дээр нь чи байхгүй өр зүрх үгүй
Зүгээр л дуугуй бай хараал зүхэл хэрэггүй
Хараах чинь хүртэл хайр татна
тиймээ би эргүү чи ийм болгосон
Дурлал намайг ийм болгосон
бөгсөн дээр чинь гарсан батга ч болтугай болохсон
Чи намайг ийм болгосон
Чи намайг ийм өчүүхэн болгосон
Өд шиг хөнгөн болгосон
Өт шиг жижиг болгосон
Од шиг хол болгосон
Нүд шиг гэзэг болгосон
Үнэгүй амь тэмцсэн эрэмдэг зэрэмдэг болгосон
