Чука
Намрын шаргал навчин дээр
Ганц сандал байх юм
Миний хайртай хань минь тэнд
Хүний өвөрт жаргах юм
Харцандаа нүцгэрч уруулдаа автаад
Салах ч янзгүй бүр сонсох ч янзгүй
Харихгүйнээ тэр хоёр намайг харахгүй
Нүүрэн дээр минь янаглаад
Нүдэн дээр минь үнсэлцэв
Ариунаа
Намрын саарал манан дунд
Эрхэлэн зогсох юм
Энгүй хайртай хань минь чи
Хэнтэй байх нь энэ вэ?
Жаргалдаан уусаад хүсэлцэн мансуураад
Бүр хагацах ч янзгүй үнэн зэвүүн байлаа
Салахгүйнээ тэр хоёр ердөө ч салахгүй
Нүүрэн дээр минь янаглаад
Нүдэн дээр минь үнсэлцэнэ
Хайрлаж дассан хань минь
Хардаж сэрсэн зүүд минь ч
Үнсэж аргадсан хань минь чи
Үргэлж харамлах хайр минь чи
Би тайвширлаа
Чука
Хачин зүүднээс гомдож сэрэхэд
Хань минь дэргэд байх юм
Шивнэн хэлэх уруул нь
Хүнийх мэт санагдана
Ариунаа
Зүүдэндээ үнэмшиж зүрхэндээ давчдаад
Тайтгарах ч янзгүй тайвширах ч аргагүй ээ
Мартахгүйнээ урьд шөнийн зэвүүн зүүдийг
Зүрхийг минь зовоосон зүүд байсан нь яамай
