Хөндлөн гишгэж, ташуу үсрэхийн эрх чөлөөг
Хүлээтэй бодлоосоо ангижирахын цагт мэдрэнэ
Хээрийн үнэр, булгийн усны ташсан амтыг
Хэрж баглуулсан гомдлоо тайчиж хаяад амсана
Дассан нөмрөөсөө салж ядан холдохын эгшинд
Даанч хүйтэн жаврыг хүрмэндээ хадгалж чадамгүй нь
Хэнээр ч үл дутах юм шиг бардамхан алхахын цаана
Хэврэгхэн ганцаардал зүрхээ тэврээд тэвчээр заана
Хэзээ, хаанаас үлээхээ хэлдэггүй омголон салхи би
Хэнэггүй мунхралаасаа сэхэж амжаагүй байхад чинь хулжина
Алим атгасан гараа сунгаад амт бэлэглэсэн тэр мөчүүд
Аясхан цагийн эрхээр дурсамжийн хээтэй тодроход чи сэрнэ
Бүхнийг мартаад хаашаа ч хамаагүй даажин одмоор, эсвэл
Бүр шинээр эхлэхсэн гэж дэмий санаашрах чинь сонстох шиг
Гарцаагүй тэр цагт үнэнийг таньсан эрх чөлөө минь
Ганжиртан шижиртэх үнэт эрдэнэ шиг гэрэлтэнэ
Гажууд бодлоо салхинд боогоод чам руу илгээлээ
Гайхамшигт хайр байдагт итгэхийн төлөө цааш алхлаа
Э.Үржинханд
www.URLAG.mn
