Дундговь аймгийн Сайнцагаан сумын соёл амралтын хүрээлэнд буй Монголын хамгийн том морин хуурын хөшөө нь нутгийн ард түмний дуу хуурын баялаг уламжлалын нэгэн тод бэлгэдэл болдог.
Уран сийлбэрч Ө.Анхбаяр, дархан Л.Цогцол нар 2007 онд бүтээсэн тус хөшөө 7.5 метр өндөр, 1.5 метр өргөн, 40 сантиметр зузаантай. Хуурын хөшөөний толгойг модоор сийлбэрлэж, чавхдасыг ган татлагаар, их биеийг хавтгай төмрөөр бүтээж, бор шаргал өнгөөр бронздон урлажээ.
Дундговийнхныг дуу хуургүйгээр төсөөлшгүй. Нутгийн ард түмний адуу дагасан уламжлалт өв соёлын нэг нь уртын дуу, морин хуурын урлагтай шууд холбогддог тул баяр наадам, хурим найр, ёслол хүндэтгэл зэрэг олон зан үйлд морин хуураа эгшиглүүлсээр ирсэн түүхтэй. Тиймээс тус нутгийнхан дээрх морин хуурын хөшөөг Бор овооныхоо орой дээр бүтээн залж, шүтэж дээдэлсээр байна.
Монголын уртын дууны нэрт төлөөлөгч Н.Норовбанзад, Ж.Дорждагва зэрэг олон алдартан төрөн гарсан нь Дундговийг “Дуу хуурын өлгий” хэмээн алдаршуулсан юм.
Морин хуур нь зөвхөн хөгжмийн зэмсэг бус монголчуудын адууг эрхэмлэн дээдэлдэг заншил, нүүдэлчин ахуй, зан заншил, оюуны соёлын илэрхийлэл болдог. Тухайлбал, хурдан сайн мориныхоо дэл сүүлээр морин хуурын чавхдас хийж, толгойг нь шүтээн ууландаа залдаг уламжлал өнөөг хүртэл хадгалагдаж байна.
Монголын морин хуур хөгжмийн уламжлалт урлагийг 2008 онд ЮНЕСКО-гийн Хүн төрөлхтний соёлын биет бус өвийн төлөөллийн жагсаалтад бүртгэсэн нь энэхүү өвийн дэлхий дахинд хүлээн зөвшөөрсөн үнэ цэнийг илтгэдэг.
