Мэндийн гурван үгээ бүтэн хэлчихдэг
Мичидийн гялааныг ажиглаад тэнгэрээ таньдаг хүн байх юмсан
Явгарсан эр хүнд унаа юүлэх сэтгэлтэй
Ядарсан нэгэнд урмын үг хэлчих сэтгэлтэй хүн байх юмсан
Хөөрөг зөрүүлэхдээ харшуулж үзээгүй
Хөдсөн дээлээ нар зөв бүсэлсэн хүн байх юмсан
Уулсаа аргадаж буян оршоосон
Уургаа тулж адуундаа мордсон хүн байх юмсан
Унтах цагтаа зүүдлэж
Уруудах үедээ хатуужиж хүн байх юмсан
Хөх чулуунд ирлэгдэж
Хөх жаварт алгадуулж хүн байх юмсан
Тэнгэр бүрхэж аадар орох агшинг зураглаж
Тэнгэр цэлмэж цэцэгс инээхийг чагнаж хүн байх юмсан
Нарны даллага газарт оршоож
Наслахын буян түмэндээ түгээж хүн байх юмсан
Хийморь түшиж дээлэндээ гоёдох үедээ
Хойморьт налайж нүнжиг үнэртэх үедээ хүн байх юмсан
Үгэнд дулаацахын сайхныг мэдэрч
Үрийнхээ үрд хайраа сөгнөхийн жаргалыг төсөөлж хүн байх юмсан
Сүүдэр уртсаж бие жижигрэхийн цагтаа ч
Сүлдэнд мөргөж буянд шамдах үедээ хүн байх юмсан
Жиндүү намрын шөнөөр сэтгэлээ зул мэт гэрэлтүүлж
Жим нь бүдгэрсэн заншилынхаа өмнө хорвоог сөхрүүлж хүн байх юмсан
Мартагдсан түүхийн шастирт салхи оруулж
Марал чонын дуунд түмнийхээ хийморь сэргэхийг харж хүн байх юмсан
Хөх өвсний гунийг газрын энгээр үерлэж
Хүн чанарын мөстлөг тэвчээр алдуулах энэ цагт
Хүн шиг хүн байх юмсан орчлон минь ээ
Б.Магсаржав
