 |
“Мөрөөдлийн театр”-ын жүжигчин, СТА Т.Баттулгатай шинэ уран бүтээлийнх нь талаар ярилцлаа. Тэрбээр энэ сарын 22- нд “Тэнгис” кино театрт нээлтээ хийх “Эх орон дуудаж байна” уран сайхны киноны гол дүрд тогложээ.
-Сүүлийн үед дэлгэцийн шинэ бүтээлүүд ар араасаа төрөх болжээ. Таны тоглосон “Эх орон дуудаж байна” кино ямар онцлогтой вэ?
-“Эх орон дуудаж байна” кино гурван гол дүртэй. Би тэдний нэг болох АминЭрдэнэ гэх залуугийн дүрийг бүтээсэн. Гэнэн цайлган, найз нөхдөдөө чин сэтгэлээсээ ханддаг гэгээлэг дүр юм. Хүмүүс намайг кинонд тоглож байна гэхээр “Театраасаа гарчихсан юм уу” гэж асуудаг. Одоо ч гэсэн би “Мөрөөдлийн театр”-т харьяалагдаж байгаа.
-Дүрийн хувьд тантай адилхан зан чанар бий юү?
-Ямар юм бол доо (инээв). Мэдээж яг би байсан гэж хэлж болохгүй. Зарим нэг тал нь л бага зэрэг төстэй байсан.
-Киноны дундуур нүцгэлдэг хэсэг гардаг гэсэн. Тэр үеийн зургийг авахуулахад амаргүй байсан байх?
-Анх киноныхоо зохио лыг уншихад тийм зүйл ерөөсөө байгаагүй. Бүх зохиолоо уншиж дуусаад яг зураг авалтын талбайд шоронд ордог хэсгийг нь авч байхад найруулагч гол дүрүүдээ дуудаад “За одоо нэг ийм юм байна аа. Шоронд ордог хэсэгт та гурав нүцгэн байх хэрэгтэй” гэсэн. Бид гурав ч гайхаад л явчихсан. Гэхдээ ярилцаж байгаад зөвшөөрсөн. Нэгэнт бид жүжигчин мэргэжил сонгосон, найруулагч юу хэлнэ жүжигчид биелүүлэх л ёстой. Тэгээд л нүцгэн гүйцгээсэн дээ /инээв/.
-Уран бүтээлчид бүтээлээрээ дамжуулан үзэгчдэд ямар зүйл мэдрүүлэхийг хүссэн бэ?
-Халхын голын дайны 75 жилийн ой энэ онд тохиож байгаатай холбогдуулан уг киног бүтээсэн. Киног үзээд орчин үеийн залуус “Өвөг дээдэс маань сайхан тал нутаг, газар шороогоо бидэнд авч үлдэхийн тулд хамаг цусаа асгаруулан, үхэн хатан тэмцэж өнөөгийн бидний энэ амар амгалан нийгмийг яаж зовж байж авчирсан бэ” гэдгийг ойлгуулахыг зорьсон. Мөн тэдний эх орноо хайрлах сэтгэл, үндсэрхэг үзлийг улам ихээр дэвэргэж өгөх зорилготой бүтээл гэж ч хэлж болно.
-Киноны зургийг авахдаа зураглаачид нэмэлт төхөөрөмж ашиглалгүйгээр авсан гэсэн. Энэ нь жүжиглэхэд хүндрэл учруулж байв уу?
-Хэцүү зүйл байсан. Жишээ нь, ганцхан гүйдэг хэсэг байлаа гэхэд бүх талаас нь авахын тулд арван удаа гүйх хэрэгтэй болсон. Энэ нь ерөөсөө жүжигчдээс хамаараагүй, зураг авалтын зайлшгүй шаардлага байсан. Энэ жүжигчний үүрэг учраас 10 гүй гэнэ үү 100 гүй гэнэ үү гүйх л болно. Хамгийн гол нь бид ихэвчлэн хөл нүцгэн гүйдэг учраас хөлд өргөс ордог байлаа. Сүүлдээ тэр нь өвдөөд хөлийнхөө уландаа скоч хүртэл нааж үзсэн. Тиймэрхүү хэцүү, хөгжилтэй ч гэмээр юм уу үйл явдал их байсан.
-“Эх орон дуудаж байна” кино гурван гол дүртэй. Би тэдний нэг болох АминЭрдэнэ гэх залуугийн дүрийг бүтээсэн. Гэнэн цайлган, найз нөхдөдөө чин сэтгэлээсээ ханддаг гэгээлэг дүр юм. Хүмүүс намайг кинонд тоглож байна гэхээр “Театраасаа гарчихсан юм уу” гэж асуудаг. Одоо ч гэсэн би “Мөрөөдлийн театр”-т харьяалагдаж байгаа.
-Дүрийн хувьд тантай адилхан зан чанар бий юү?
-Ямар юм бол доо (инээв). Мэдээж яг би байсан гэж хэлж болохгүй. Зарим нэг тал нь л бага зэрэг төстэй байсан.
-Киноны дундуур нүцгэлдэг хэсэг гардаг гэсэн. Тэр үеийн зургийг авахуулахад амаргүй байсан байх?
-Анх киноныхоо зохио лыг уншихад тийм зүйл ерөөсөө байгаагүй. Бүх зохиолоо уншиж дуусаад яг зураг авалтын талбайд шоронд ордог хэсгийг нь авч байхад найруулагч гол дүрүүдээ дуудаад “За одоо нэг ийм юм байна аа. Шоронд ордог хэсэгт та гурав нүцгэн байх хэрэгтэй” гэсэн. Бид гурав ч гайхаад л явчихсан. Гэхдээ ярилцаж байгаад зөвшөөрсөн. Нэгэнт бид жүжигчин мэргэжил сонгосон, найруулагч юу хэлнэ жүжигчид биелүүлэх л ёстой. Тэгээд л нүцгэн гүйцгээсэн дээ /инээв/.
-Уран бүтээлчид бүтээлээрээ дамжуулан үзэгчдэд ямар зүйл мэдрүүлэхийг хүссэн бэ?
-Халхын голын дайны 75 жилийн ой энэ онд тохиож байгаатай холбогдуулан уг киног бүтээсэн. Киног үзээд орчин үеийн залуус “Өвөг дээдэс маань сайхан тал нутаг, газар шороогоо бидэнд авч үлдэхийн тулд хамаг цусаа асгаруулан, үхэн хатан тэмцэж өнөөгийн бидний энэ амар амгалан нийгмийг яаж зовж байж авчирсан бэ” гэдгийг ойлгуулахыг зорьсон. Мөн тэдний эх орноо хайрлах сэтгэл, үндсэрхэг үзлийг улам ихээр дэвэргэж өгөх зорилготой бүтээл гэж ч хэлж болно.
-Киноны зургийг авахдаа зураглаачид нэмэлт төхөөрөмж ашиглалгүйгээр авсан гэсэн. Энэ нь жүжиглэхэд хүндрэл учруулж байв уу?
-Хэцүү зүйл байсан. Жишээ нь, ганцхан гүйдэг хэсэг байлаа гэхэд бүх талаас нь авахын тулд арван удаа гүйх хэрэгтэй болсон. Энэ нь ерөөсөө жүжигчдээс хамаараагүй, зураг авалтын зайлшгүй шаардлага байсан. Энэ жүжигчний үүрэг учраас 10 гүй гэнэ үү 100 гүй гэнэ үү гүйх л болно. Хамгийн гол нь бид ихэвчлэн хөл нүцгэн гүйдэг учраас хөлд өргөс ордог байлаа. Сүүлдээ тэр нь өвдөөд хөлийнхөө уландаа скоч хүртэл нааж үзсэн. Тиймэрхүү хэцүү, хөгжилтэй ч гэмээр юм уу үйл явдал их байсан.
Эх сурвалж http://www.info.mn
