Санаад л байгаа хэрнээ хэлж чаддаггүй
Сайхан тийм дурлал байх юм
Хайрлаад л байгаа мөртлөө халдаж чаддаггүй
Хачин гоё сэтгэл байх юм
Тэврээд л уйлмаар байж түлхээд л оддог
Тийм сонин араншин байх юм
Тэгээд юунд ингэтэл шаналаад буйгаа
Өөрөө хүртэл үл ойлгоно
Тийм өвөрмөцөөр чамдаа татагдах юм
“Үгүй” гэж хэлээд эргэж харахдаа
Үнэн голоосоо шимширсээр байх юм
Үүнээс өөр аргагүйгээ бодохоор
Үрлэн нулимсаа сэмхэн арчих юм
Өр зөөлхөн гунигаа тэврээд
Өвдөх адил шүүрс алдсаар үлдэх юм даа
Э.Үржинханд
