Уруул дээр чинь унах бороон дусал чинь үнэндээ
Урьд нь дурласан залуугийн уруул байсийм шүү, битгий арчаарай!
Зүрхээрээ дүүрэн дурлал тээсэн бүсгүй минь чи
Зөрж өнгөрөх залуу болгонд гуниг тарааж явдаг
Уйтгартай нүдний чинь зөөлөн харц хүртэл
Унтуулахгүй нойр хулжааж үүр цайтал зовоодог
Үхчихвэл би бороо болж асгарнаа
Үсэнд чинь асуулгүй дураараа хүрэх гэж
Үнсэж амжаагүй чинийхээ л урууланд
Үсэрч ороод өөрийгөө амтлуулах гэж
Арьсыг чинь дагаад л аяархан урсах гэж
Айж эмээлгүй дураараа илэн таалах гэж
Уйтгартай шиврээ бороо болчихоод
Унтуулахгүй чамайг шөнөжин гуниглуулна
Дараа нь чи халуураад орноосоо ч босохгүй
Дурлал намайг яаж зовоосныг тэгж би мэдрүүлнэ
Цонхон дээр чинь тэгээд дусал болж наалдаад
Цонхигор царайг чинь хараад ахиад л гуниглах болно
Үхсэн хойно минь ч гэрэлтэх
Дурлалынхаа л төлөө
Үхчихвэл би бороо болж асгарна
Чамайг л норгох гэж…
Д.Мигаа
