Завхан аймгийн музейн шашны танхимын гол үзмэрүүдийн нэг нь XIX-XX зууны үеийн бүтээл “Моголжибу” хэмээх ховор дурсгалт бүтээл юм.
Тус бүтээлд бурхан багшийн нэрт шавь Моголжибуг дулдуй барин бадам цэцгийн мандал дээр зогсож буйгаар дүрсэлжээ.
Бурхан багшийн өлмийд чандмань эрдэнэ болон тахил өргөсөн байдлаар урласан нь тухайн үеийн урлахуйн онцлог, шашны бэлгэдлийг илтгэнэ. Энэхүү бүтээл нь XIX-XX зууны үед хамаарах бөгөөд үзмэр цуглуулгын шугамаар музейн сан хөмрөгт бүртгэгдэн хадгалагдаж байна.
Буддын шашны түүхэнд бурхан багшийн шавь нараас авьяас чадвар, эрдэм билиг төгсөөрөө алдаршсан хоёр эрхэм нь Шарибу болон Моголжибу юм. Дүрслэх урлагт бурхан багшийн баруун талд Шарибу, зүүн талд Моголжибуг зогсоосон байдлаар бүтээх нь элбэг. Тэд баруун мутартаа дулдуй, зүүн мутартаа бумба барьсан байдлаар дүрслэгддэг уламжлалтай.
Түүхэн сурвалжид өгүүлснээр, Синтагканд Дүзин нэрт баян брамсай эхнэр Моголын хамт амьдарч байжээ. Тэд үр хүүхэдгүй тул Бурханд залбирч, өргөл тахил өргөсний үрээр нэгэн сайн заяат хүү төрсөн гэдэг. Хүүд “өвөр дээр төрөгч” хэмээх утгатай нэр өгч, мөн Моголжибу буюу “Моголын хөвгүүн” хэмээн нэрийджээ. Тэрээр хожмоо их эрдэмтэн болж, багшлан сургах үйлсэд зүтгэн, арван найман эрдмийн дээдэд хүрсэн хэмээн домоглодог.
Бурхан багшийн олон шавь нараас авьяас чадвараараа тодорсон Шарибуг “Билэгтний дээд”, Моголжибуг “Шидтэний дээд” хэмээн алдаршуулсан нь өнөөг хүртэл Буддын шашны түүх, дүрслэх урлагт мөнхөрсөөр байна.
