1
Тэр хайран…
Тэр хайран…
Тохой минжин малгайныхаа соронд унасан цасыг
Тормолзтол инээхдээ хацар дээрээ унагаж
Тойрч аальгүйтдэг байсан хүрээний дэгжин авхайд
Тогтож ядан дурлаж, хатсаар өвддөг байсан
Биеэ асаасан их хайрыг нь
Битүү далдуур “хутгаж” байгаад авчихсан
Нацагдоржид хайр үлдээгүй…
2.
Тэр хайран…
Тэр хайран…
Санбээсийн морины хөлсний үнэр сэнгэнэж
Cap хөрвөөсөн талд уртын дуу хадахад
Хаяа шуусан гэрээс гэгэлзэх бүүвэйн зөөлөн дууны
Халуун хонгор эгшгэнд нь нүд дүүрч баярладаг байсан
Биед нь багтдаггүй их баярыг нь
Билбүүр мунхгууд “гутааж” байгаад авчихсан
Нацагдоржид баяр үлдээгүй
З.
Тэр хайран…
Тэр хайран…
Тэнэглэх болгоомжлох гэгчийг мэдэхийн хэрэггүйд бодож
Тэнэг, сэцэнийг ялгалгүй нөхрийн сайнд санаж
Уул уулсын дайтайд бат бөхөд жишиж
Урсгал усны энтэйд тунгалаг сэтгэлийг барьсан
Эргэлзэнэ үгүй их итгэлийг нь
Элдэв хуурмаг “хугалж” байгаад авчихсан
Нацагдоржид итгэл үлдээгүй…
4.
Тэр хайран…
Тэр хайран…
Сэрж байгаа нутгийнхаа нүдний нуухыг арчих гэж
Сэхээрсний гэгээн шаналанд өдөр шөнөгүй автаж
Эс бүхнээрээ тарчлан
Монголын төлөө зовниж
Эрхээ хасуулан гундаж, торны цаана жиргэж байсан
Тархиа шатаасан их сэтгэлийг нь
Тамын шивнээ “хуурч” байгаад авчихсан
Нацагдоржид сэтгэл үлдээгүй
Насан залуу ид, төгөлдөр амийг нь
Наадмын орой эрлэг булааж бурханд өгчихсөн
Монгол Нацагдоржгүй болсон
Тэр хайран…
Тэр хайран…
