Яг л цасан хаялаад хайлахдаа газарт гомдолдоггүй шиг
Яг л цэцэгс ургаад хагдрахдаа намрыг уучилдаг шиг
Яг л бороо унаад шингэхдээ цэцгийн үндэс дэрлэж уйлдаггүй шиг
Яг л ээжүүд үрсдээ гомдоггүй шиг уучлаач хайрт минь
Уруу царайлаад алхсан өдрүүдийг минь инээлгэж уучлаач
Уйлахдаа хүүхэд шиг ихэр татсан харууслыг минь хайрлаж уучлаач
Ус шиг урсаж цас шиг хайлсан сэтгэлийг минь дулаацуулж
Уйчилсаан гэж хэлээд уруул дээр минь үнсээч хайрт минь
Намрын улиас шиг гунигласан нүдийг минь ширтээч
Навч шиг нь унах нулимсыг минь арчил даа
Нар шиг төөнүүлж наддаа чи минь ирээд
Намайг уучилсан гээд чангаас чанга тэврээч
Хур горидсон цэцэг шиг хайрт нь ганцаардана
Харуусаад харуусаад өөрийгөө хатаах хургүй цэцэг билээ би.
Хувь тавилан надад сөгнөсөн хундага дарсанд согтож
Хорвоод намайг л гэдэг хайртыгаа би гомдоочихсон
Хавар ургах болохоор намарт гомддоггүй цэцэгс шиг
Хайлаад урссан ч эргээд хаялах цасан шиг
Хөрсөнд шингэлээ ч хайлган цагаар дахиад хаялах бороо шиг
Хацар дээр минь үнсээд хайрт намайгаа уучлаач.
Үндэс мөчир байлаа ч усгүй бол цэцэгс яалтай
Уйлаад уйлаад ухаарлаа ч уучлахгүй бол би яалтай
Уруу царайлж уйлаад алхах маргааш ирэхээс өмнө
Уучиллаа гээд ганцхан удаа шивнээд өгөөч хайрт минь
Ус шиг урсахаас минь өмнө
Үүл шиг нүүхээс минь өмнө
Уур шиг дэгдэхээс минь өмнө
Уучлалын утсаар зүрхийг минь аргамжаад өгөөч дээ
Уйлсаар байгаад үүрд явчихаас минь өмнө….
www.URLAG.mn
