Хүний хүүхдийг өмөөрч охиноо аашилахад тань ээжээ
Хүний хүүхдээс дорд үзлээ гэж
Омогшиж байснаа бодохоор ичиж үхэх нээ
Дэрвэж явах хэнзхэн насанд минь
Дэггүй зан хормойг чин сэмлэнэ гэж хориход
Дэнгийн эрвээхэйтэй жишлээ гэж
Дэвхцэж байсан минь нүднээс гарахгүй юм аа ээжээ
Наргиж дарвиж цэнгэж явахад минь
Наадаж болсон бол ирээ гэж зандрахад тань
Насанд хүрсэн хүн шүү би гэж
Намжирдаж байснаа бодохоор уйлмаар байна аа ээжээ
Хий гишгүүлж хазгай алхуулаагүй таныхаа ухаанаас
Хүсэж аваагүй хэр нь уусаж шингэжээ охин нь
Эргэж харах мөч бүрдээ таныхаа үгийг
Эгээ л өчигдөр шиг тодхон санах юмаа ээжээ
Хорвоогийн жам мөнх биш гэдгийг мэдэрлээ ээжээ
Хорь гарж ойлгох учир юу байсын болоо
Хажууд нь байхдаа мэдрээгүй хэрнээ
Хэзээ хойно нь сүүмэлзээд байх юм аа
Хэлмээр үг хоолойд аргаад байхынмаа ээжээ
Хэтэрхий хожуу ухаарсан харуусал мин шаналгаад байх юм аа
Хэнд ч хэлэхгүйгээр сэтгэл өөрөө сэмэрдэгийн байна аа
Хэзээ ч төлж барахгүй өр мэт дотор өмөрдөгийн байна аа
Эргэж хардаггүй хорвоод ээжийгээ санаад байх юм аа
Энэрэл хайр шингэсэн таныгаа эргээж авчраад жаргаамаар байх юм аа
Энэ дэлхийн бүх хүүхдүүд эндүү над шиг бүү хожимдоосой
Эргэх хорвоо зогсдог болохоор ээжийгээ одоо л амжиж хайрлаарай
www.URLAG.mn
