Хамаг л үнэтэй мөчүүдийг минь
Нүдэн дээр тохож орхиод
Хаврыг гартаа хөтөлсөн бүсгүй
Зүрхэн дундуур туучаад өнгөрөхөд
Цаг хугацаа гэнэтхэн амьсгалаан түгжиж
Бугуйн цаган дах явган зүүнүүд чагтнахаан больж
Чиний зүг хөгшин намартай хамт дэмий л ширтэнэ.
Навчис чиний л төлөө дахин гөлөглөж
Нам гүмхэнээр модод чиний тухай шивнэлдэнэ.
Бяцхан горхи эвшээлгэж, нойрноосоо сэрж
Ганцаар алхах замын чинь дэргэдүүр өнгөрч одно.
Чи даруухан харц, цэл залуухан инээмсэглэлээрээ
Чимээ аниргүй орчлонг шувуудтай хамт үргээж
Хуучирч улирсан цагаан цасан дээгүүр
Чийхартал алхна. Өвлийг наранд тэврүүлчих шиг л.
Миний зүрхэнд одоо л шуурга дэгдэхээн больж
Дагжсан сэтгэлээ ил гарган
Хамаг л үнэтэй мөчүүдээн гартаа атгасаар
Хаврын бүсгүйн зүг ухасхийн алхалаа.
Намрын хүрмээ туяхан бургасанд тохож орхиод
Эргэж харалгүйгээр одоо цаг руу замхарч одлоо.
T.Гүрбазар
www.URLAG.mn
